Ze is zo trots

15Oct07

Ze is zo trots mevrouw,
wanneer ze lieflijk zacht
me in ‘t Nederlands aanstraard

Ze is zo lief meneer
wanneer ze uit volle borst
struikeld over gramatica
in die vreemde taal

Ze is een wereld op zichzelf

wanneer ze zelfvoldaan
een zin afmaakt
maar niemand haar begrijpt…

Tussen taal en lakens
en een glorieuze lach
heb ik je lief, mijn hart…

(She’s so proud ma’am,

when she lovely soft
stairs at me in Dutch)

(She’s so lovely Sir,
when she stumbles over
grammar in that unfamiliar language)

( She’s a world on her own
when she kills (finishes) a sentence full of proud

but nobody understands)

(Between language and sheets,
and a glorieus laugh
I love you my heart)

Powered by ScribeFire.

Filed under: Poems, poem   |  Leave a Comment