Roodkapje II

02Dec04

Iedereen kent wel het verhaal van Roodkapje; het meisje dat onbevreesd haar grootmoeder ging bezoeken en daarvoor langst het grote enge bos met de boze wolf moest passeren. Langst kronkelende bosweggetjes, een maag van een wolf en een stoere uit de kluten gewassen boswachter slaagt zij er uiteindelijk in om haar zelf gebakken koekjes aan die lieve grootmoeder te geven. Wat velen echter niet weten is hoe het Roodkapje verder verging. Het leven van Roodkapje eindigde immers niet na dit hachelijke avontuur, maar verliep vervolgens natuurlijk ook niet over rozeblaadjes. Het verhaal eindigd immers als Roodkapje op de gezegende leeftijd van 12jaar is aanbeland, net voor de pubertijd. Wat volgt is het verhaal dat lang verborgen is gebleven maar nu eindelijk het daglicht heeft gevonden.
Roodkapje was een trots meisje. Ze had niet alleen de wolf overleeft en haar grootmoeder gered, ze had de mensen ook bevrijdt van een grote angst. Hierdoor werd ze door iedereen aanschouwd als een ware heldin, het meisje dat het land van de ondergang ging redden. In alle kranten en op alle TV-kanalen was zij te zien. Duizend-en-één keer deed zij haar verhaal, met véél plezier en vol overtuiging. Uiteraard werd alles een beetje aangedikt, zo hoort dat nu eenmaal bij heldendaden. De wolf groeide uit tot een monster van wel 2 meter hoog met een bek waarin minstens 3 volgroeide eiken in pasten; de boswachter werd een stoere chipendale die enkel en alleen Roodkapje wist te redden dankzij haar aanwijzingen. Het bos strekte zich uit over ettelijke kilometers terwijl het in werkelijkheid slecht ging over een lapje grond van 100 bij 150 meter en de grootmoeder werd opgeslokt met electrische rolstoel en bijzettafel erbij. De mensen hielden van het verhaal en hielden van Roodkapje. Zo ook de jonge getrouwde prins. Ondanks zijn mooie huwelijk en zijn pracht van een prinses voelde hij zich toch aangetrokken tot het mooie meisje met het rode kapje. Ook Roodkapje was niet ongevoelig voor de aandacht die ze kreeg van de prins. Er waren reeds enkele jaren verstreken en ze begon ook meer vrouw te worden. Jongens begonnen haar meer na te staren en keken soms meer naar haar nieuwe rondingen dan naar haar ogen of haar rode kapje. Zo ook de prins die iedere week wel een excuus vond om bij de moeder van Roodkapje langst te gaan. De moeder liet het haar welgevallen en zo ook Roodkapje die naast de schoonheid van de prins ook zag dat hij een zekerheid in haar leven kon betekenen. Ze merkte ook dat hij wel wat in haar zag maar omdat hij getrouwd was en al een dochter van 1jaar had, wilde zij er niet teveel op in gaan. Ondanks haar terughoudendheid strokken ze vaak op en zaten ze regelmatig tot ‘s morgens vroeg in het één of het andere café. Ze konden goed praten en werden dikke vrienden.
Hoewel de prins werd klaargestoomd om het Rijk te besturen bleef hij een doodgewone jongen. Niet dat hij met beide voeten op de grond stond of niet teveel geld uitgaf, nee. Hij had, net zoals alle andere jongens uit zijn rijk en alle andere rijken die hij zich kon inbeelden, last van zijn hormonen en dit werd helemaal aangewakkerd door de aanwezigheid van alcohol en die mooie jonge deerne met het rode kapje. Af en toe gebeurde het dan ook dat hij vergat dat hij getrouwd was en hoopte op een heet avontuurtje met dat ene meisje van ondetussen 18jaar. Zij had al lang kunnen weerstaan aan zijn charmes maar was er uiteindelijk voor gezwicht. Héél zachtjes had hij deze keer benaderd, had haar rode kapje zacht van haar hoofd laten glijden en had zijn lippen teder op de hare geplaatst. Hoewel ze wist dat dit alles niet kon, kuste ze toch passioneel terug. Hun relatie was begonnen. Eerst gebeurde alles stiekem, maar hoe meer de tijd verstreek, hoe opener ze met hun relatie omgingen.
Dit alles kon natuurlijk niet ontsnappen aan het alziende oog van de prinses die voelde dat haar positie in gevaar kwam. Eerst had ze alles door de vingers gezien. Ze hadden immers samen hun dochter Assepoester en iedere keer als hij bij haar was geweest was hij attenter en tederder. Maar nu liep het de spuigaten uit. Ze was naar haar advocaat gestapt die op zijn beurt weer een andere advocaat er had bijgeroepen en zo voort en uiteindelijk beschikte ze over een team van wel 25 topadvocaten die in het grootste geheim haar echtscheiding voorbereidde. De prins die teveel tijd bij Roodkapje doorbracht en die dit alles natuurlijk niet doorhad omdat hij nu eenmaal als man geboren was, werd op een goede dag om de oren geslagen met een arrest. Hij werd vriendelijk verzocht om zich te melden aan het vredegerecht omstreeks 14u53. Spijtig genoeg kreeg hij dit pas te horen omstreeks 14u49 waardoor hij zijn verdediging zelf moest plijten. Het was allemaal een maar voor niets. De rechter die de echtscheiding moest uitspreken had stiekem een oogje op de prinses en had al afspraken met haar gemaakt. Zij zou de helft krijgen van alles wat de prins bezat, inclusief een voorschot op het rijk waarover hij oit koning zou zijn. Zo geschiedde dat het eens zo machtige rijk werd opgesplitst in het deel van de Prins en een deel van de Prinses en de rechter die samen een naamloze vennootschap hadden opgericht die instond voor het beheer van de gronden.
Hoewel zwaar getroffen door deze streek van zijn vrouw had hij er wel voor gezorgd dat zijn dochter, voor wie hij zijn leven zou geven en die het wel kon vinden met Roodkapje, bij hem bleef inwonen. Voor hem was het een kleine overwinning en een grote troost al wist hij wel dat hij dit enkel had kunnen bereiken omdat zowel zijn ex-vrouw als de advokaat eigenlijk niet echt van kinderen hielden. Maar hij had Assepoester en nu ook Roodkapje, die eigenlijk niet langer een rood kapje droeg omdat dit niet hip en trendy was. Indien ze haar avonturen nu had beleefd had men haar waarschijnlijk wel Het Guttchi-VonDutch-Meisje genoemd maar iedereen bleef haar braaf Roodkapje noemen, al begon al de mediaheisa rond haar avontuur te verzwakken en zag men haar tegenwoordig meer als de vrouw die het huwelijk van de jonge en beloftevolle prins aan diggelen had laten spatten. Stillaan kwamen er barsten in haar imago als heldin van de natie en stillaan geraakte ook zij verbitterd. Hoewel haar voorgangster ook géén mannelijke troonopvolger had kunnen leveren woog het ook op haar dat ze alleen maar dochters kreeg. De prins was ondertussen koning geworden, en zij een dagje ouder en nog steeds was er géén uitzicht op een troonsopvolger. Reeds een paar keer had de prins laten vallen dat zijn dochter Assepoester misschien de troon zou kunnen bestijgen maar dat zag zij niet zitten. Haar relatie met Assepoester was verzuurd omdat zij werd aanbeden om haar genetische band met het andere land. Zij vormde de brug tussen de twee landen en zij was de hoop dat het ooit weer goed ging komen tussen de twee staten.
Zoals het iedere konigin betaamt beschikte ook Roodkapje over een uitgebreidde geheime dienst die haar niet alleen overal volgde en beschermde maar die ook de nieuwste trends in de modewereld in het oog hield. Iedere dag brachten zij uitgebreid verslag over de nieuwste modetrends in Milaan, Antwerpen en Parijs en gaven ze haar een poll over wie nu de meest populaire vrouw van dat ogenblik was. Zo ook die bewuste donderdagochtend. Uit de polls bleek dat Roodkapje, hoewel geliefd en gehaat bij vele mensen, niet meer op de eerste plaats stond maar onverwacht was verstoten door een meisje gekleed in witte gewaden. Nader onderzoek leerde dat dit meisje de dochter was van de ex-konigin. Opgekropte woedde maakte zich meester over Roodkapje en ze stuurde onmiddellijk haar zeven beste geheimagenten naar het afgescheurde deel van haar land. De zeven, klein van gestalte maar groot van moed, vestigden hun hoofdkwartier diep in de bossen en startten officieel een Outdoor Adventure Camp en Personal Media Training Center. Als één van hun eerste klanten wisten zij Sneeuwwitje te vangen. Niet enkel door het simpele feit dat enkel zij een uitnodiging had gekregen voor een gratis openingsweek. Op het programma stonden zware fysieke proeven, om de weerbaarheid te verhogen, mentale krakers om standvastiger te worden en cursussen taalvaardigheid om de pers te woord te kunnen staan. Reeds vanaf de eerste dag probeerden de zeven Sneeuwwitje te kraken. Ze werd onderworpen aan de meest zware proeven maar ze overwon alle hindernissen zonder probleem. Stillaan maar zeker wist sneeuwwitje de harten van de zeven te veroveren, hoewel ze hard waren gemaakt door Roodkapje en haar boswachter die was uitgegroeid tot een echte butcher.
De week was om en vol spanning wachtte konigin Roodkapje op het verslag van haar spionnen, 001,002,003,… en de dapperste van allemaal en haar persoonlijke favoriet 007 maar er was géén nieuws te bespeuren.
“Géén nieuws, goed nieuws” dacht roodkapje en ze liet het leven verder zijn gang gaan. Enkele weken later echter, had ze nog steeds niets gehoord van haar spionnen binnen de vijandelijke linies, want hoewel de twee deelstaten in vrede met elkaar leefden ervoor Roodkapje, die ondertussen al verschillende Detox-kuren had ondergaan en zwaar aan de Prozac zat, ervoer zij het als een regelrechte oorlogsverklaring. Voor haar was het onmogelijk dat iemand mooier en knapper was dan haar. Zij was het die een zekere M. Jackson had verslagen in het aantal plastisch chirurgische ingrepen en haar huid was strakker dan de kont van Cher vlak na een lipposuctie. Terwijl ze deze overdenkingen maakte en haar man druk bezig was met het regeren van zijn rijk door het verspreiden van zijn zaad over zoveel mogelijk jonge maagden, viel haar oog plots op een [spam]mailtje in haar inbox. Door te klikken op de link kon je gratis een nieuwe ik laten kweken. Na de aanbevolen kuur zou je een nieuwe en herboren mens zijn Of zo las de advertentie toch. Omdat er reeds vele barsten in haar Bottox-huid zaten, en ze opnieuw verlangde naar die zalige tijd toen ze nog echt roodkapje was met de mooie rode kaakjes en de stralende lach, klikte ze de link aan. Groot was haar ontsteltenis toen ze toen, na vele pop-up schermpjes over gratis icoontjes en gratis naakfoto’s van de vele beroemdheden (waarbij zij nooit werd vermeld) die het rijk arm was, uitkwam op een foto van zeven kleine maar dappere mannetjes met in het midden een ideale schoonheid, geheel gekleed in wit. Ze herkende onmiddellijk 007 waarmee ze menig avontuurtjes had bereikt, ondanks het feit dat hij niet hoger kwam dan haar tepels. Wat bij beiden trouwens regelmatig tot heel wat hilariteit en plezier had geleid. Door haar ouderdom echter kwam hij, ondanks zijn zelfde lengte, tegenwoordig ver boven haar tepels uit. Haar woede was groot en ze zou wraak nemen. Deze keer moest ze het zelf oplossen.
Snel pakte ze haar koffers, nam wat oude kleren en gooide haar computer in een rugzak en vertrok halsoverkop. Omdat haar Ducati niet wou starten besloot ze maar om het openbaar vervoer te nemen. Ze bedacht erbij dat dit ook minder zou opvallen bij het benaderen van de zeven die uiteraard allen haar Duc van binnen en van buiten kenden. Haar taktiek was eenvoudig, doch bij haar vertrek nog compleet onduidelijk. Ze zou dat Sneeuwwitte Meisje vermoorden maar hoe?
Aangekomen bij het huis in het bos was het tijd om eindelijk ideeën te krijgen over het uitschakelen van die vrouw. Omdat ze er maar niet in slaagde om een concreet plan uit te werken nam ze haar Apple ter hand en dankzij de geneugden van satteliet en internet begon ze verwoed op zoek te gaan naar de meest geschikte manier om Sneeuwwitje te doden. Uiteindelijk vond ze wat ze zocht: “The Terrorist Manual for Dummies”. Hierin stond beschreven hoe ze, op eenvoudige manier, explosieven en giffen allerhande kon samenstellen en die op de meest onmogellijke plaatsen kon verbergen en tot uitwerking laten komen. Ze was echter in alle haast haar koffer met make-up vergeten, het enige noodzakelijke materiaal dat werd vermeld in het handboek. Glazen en bekers werden vervangen door boomschors, temperatuursstabilisatoren werden vervangen door verse ingewanden van de meest uiteenlopende dieren maar de basisingrediënten zoals lippentift (als basis voor C4), blosh (Antrax basis) of hairspray (vlammenwerper) konden simpelweg niet worden vervangen. Roodkapje ontstak in woede. Sneeuwwitje die al het getier hoorde stormde naar buiten en zag een oud vrouwtje zwieren met een Apple. Omdat ook Sneeuwwitje doordrongen was van de technologische revolutie kon zij onmiddellijk zeggen dat het hier ging om eeen wide-screen PowerBook met 2 Gb geheugen en een 3,4Ghz processor. Dat de harde schijf er één was van 640Gb en de grafische kaart een state-of-the-art 512 Mb G-Force7 (net uit) wist ze ook wel, maar kon ze niet met zekerheid zeggen. Geschokt liep ze op het oude dametje af, bang dat dit wonderlijk stukje technologie tegen de grond zou gaan en zo zou verloren zijn voor de mensheid. Roodkapje zag Sneeuwwitje afkomen en bedacht snel een plan. Omdat zij thuis nog een dergelijke PowerBook had liggen en er toch géén belangrijke bestanden om haar harde schijf stonden, plofte ze het ding hard op Sneeuwwitjes hoofd, net op het ogenblik dat ze haar armen uitstrekte naar het kleinnood…
Met een smak knalde het high-tech ding neer op het mooie hoofdje van Sneeuwwitje en voor dood zeeg zij neer op de grond. Roodkapje maakte zich uit de voeten, tevreden dat ze wraak had kunnen nemen. De Zeven waren ondertussen bezig met het geven van een TeamBuilding weekend en hadden kwamen pas twee dagen later terug op het kantoor. Bebloed en met een rode sluier van bloed achter zich vonden ze Sneeuwwitje in de haar bed.

(To be continued… met meer details over de rol van Assepoester en hoe Doornroostje ook haar graantje meepikt van dit alles)

Advertisements


No Responses Yet to “Roodkapje II”

  1. Leave a Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: