Woordenkunstenaar

01Feb08

Ze noemde mij een woordenkunstenaar en liet zacht mijn woorden haar ogen strelen. Als een ochtendbries die komt aanrollen van over de weidse prairie en stilletjes de geur van zoete bloesems in haar opneemt kronkelde mijn woorden rond haar borsten, af en toe en een beetje speels haar tepels rakend. Geurende woorden, gevangen in de namen van bloemen, bloesems en herinneringen dwaalden neer als een aangenaam satijnen laken over de eenheid van ons twee en stiekem liet ik een woord ontsnappen dat stiekem zacht naar beneden gleed. Langst haar teerbeminde navel waar het eventjes verbleef, genietend van de warmte om zich heen. Een tweede woord, nog mooier dan het eerste, vloog rond in de kamer en streek zachtjes langs haar ranke nek en langs haar trotse rug waar ooit de mooiste engelenvleugels moeten hebben gestaan om tot rust te komen bij het eerste woord in het knoopje van haar buik en samen, gezellig intens kronkelend vervolgden ze hun weg…

Advertisements


One Response to “Woordenkunstenaar”

  1. nog wel wat werk aan maar ik kom er wel… Geschrijf werd onderbroken door een kleine zakelijke meeting. Niet goed voor de sfeer 😉


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: